Reactiviteit van het immuunsysteem verhoogt de gevoeligheid voor de ziekte van Alzheimer in een apenmodel

10 oktober 2016

BPRC - 1. Reactiviteit van het immuunsysteem verhoogt de gevoeligheid voor de ziekte van Alzheimer in een apenmodel

Er bestaat momenteel geen behandeling tegen de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers van het BPRC hebben onderzocht of het immuunsysteem een rol speelt in de ontwikkeling van de ziekte. Dit zou nieuwe mogelijkheden voor therapieën kunnen bieden.

De ziekte van Alzheimer is een groeiend probleem voor de vergrijzende samenleving. De ziekte wordt gekenmerkt door ernstige dementie en ophopingen van specifieke eiwitten in de hersenen, de zogenaamde amyloid plaques.

Omdat het immuunsysteem steeds vaker wordt genoemd als aangrijpingspunt voor de behandeling van de ziekte, hebben de onderzoekers in de marmosetaap de invloed van ontsteking op de ontwikkeling van plaques onderzocht.

Ze hebben bij marmosets amyloid eiwitten in de hersenen geïnjecteerd zonder of met  lipopolysaccharide (LPS), wat ontsteking induceert. Alle apen met een geïnduceerde ontsteking, door de LPS injectie, vertoonden een overeenkomstig bloedbeeld met Alzheimer patiënten. Bovendien vertoonden twee van de drie apen waarbij naast het amyloid eiwit ook LPS was geïnjecteerd, en een additioneel aap met een langdurige chronische ontsteking, plaques in de hersenen. Geen van de apen die alleen amyloid eiwit hadden gekregen lieten deze ontwikkeling zien.

Deze studie, gepubliceerd in the Journal of Alzheimers Disease (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27662314)  benadrukt de waarde van de marmoset als pre-klinisch onderzoeks-model naar de ziekte van Alzheimer. Het model vertoont niet alleen spontaan optredende Alzheimer plaques bij veroudering zoals bij mensen ook het geval is, maar biedt ook de mogelijkheid dit te induceren door amyloid eiwit injecties in de hersenen. Bovendien toont het model de invloed van ontsteking op plaque vorming wat nieuwe perspectieven biedt voor de behandeling van de Alzheimer patiënt. Het marmosetmodel kan essentiële kennis genereren over het mechanisme achter plaque ontwikkeling en toegepast worden bij het valideren van nieuwe therapieën voor de ziekte van Alzheimer.